Poznaj mojego trenera – Michał Marcinkiewicz

19.

 

Z Warszawy.

 

Zwykły domowy schabowy albo kurczak. 

 

Tymbarki!

 

Do sportowej rywalizacji wszelkiego rodzaju, czy to uczestniczę, czy oglądam.

 

Popularna odpowiedź ale tak jest – wszystkiego. No może poza metalem. 

 

Wiadomo, że czasopisma, artykuły i biografie sportowe, ale przygodowych książek nigdy nie byłem fanem.

 

Miałem okazje zwiedzić stolice: Belgii, Holandii, Litwy, Łotwy, Estonii, Szwecji, Czech i na tę chwilę wygrywa Warszawa!

 

Zdecydowanie Paryż, tak żebym mógł w końcu wykorzystać język francuski w praktyce.

 

Nie mam ulubionej.

 

Niebiesko-biało-czerwony.

 

Reakcja śmiechu kiedy coś komuś nie wyjdzie (np. po nieudanym swoim strzale) zamiast złości na siebie i natychmiastowej chęci poprawy. Jeszcze brak pokory i „gwiazdorzenie” prowadzące do lenistwa.

 

Niestety lubię, zaliczam do nich ulubione Pepsi.

 

W wolnych chwilach od grania i trenowania piłki lubię oglądać piłkę z kumplami i grać na Playstation w piłkę. Przyjemnie jest też poświęcić czas na naukę, żeby można było potem cieszyć się z osiągnięć i widocznych efektów.

 

87.

 

Pizza z ananasem.

 

Cristiano Ronaldo zdecydowanie – od niego wszystko się zaczęło. Tata kupił mi jego koszulkę jeszcze jak nie był gwiazdą światowego formatu. Drybling, strzały, szybkość – te cechy zaimponowały 7latkowi. Parę lat później zacząłem przyglądać się detalom jego rzutów wolnych i jedynie 6 lat po pół godziny po każdym treningu pozwoliły mi na opanowanie strzału „spadającym liściem”. Dzięki niemu nauczyłem się, że ciężką pracą można nadrobić inne braki i nauczyć się wszystkiego, tylko potrzeba czasu i chęci. No i opłaca się robić swoje, żeby przegonić tych co „wiedzą lepiej”.

 

Jak wyżej, ale mogę dodać, że wg mnie warto mieć idola albo wzór do naśladowania, szczególnie w młodym wieku. Niby powtarza się „bądź sobą”, ale czemu nie brać przykładu z tych którzy robią to najlepiej jeśli może to wpłynąć pozytywnie na mnie?

 

Tak, zawsze tam gdzie mam komu kibicować, a oglądać lubię szczególnie reprezentację Polski w siatkówkę.

 

8 albo 9, w pierwszej połowie podstawówki.

 

Wyjazdy do babci były podporządkowane pod moje mecze i turnieje taneczne siostry.

 

21, dlatego że mi się podobał.

 

Wybranie mnie przez trenera i kolegów z drużyny na kapitana. 

 

Nie robię nic na pół gwizdka, więc nie interesuje mnie gra poniżej Premier League.

 

Miałem 6 lat, więc nie do końca pamiętam, a fascynacja została do teraz. No ale podejrzewam, że to że moment zdobycia bramki jest tak wspaniały, że 18 mln Polaków czeka na niego przed telewizorami.

 

Dzięki Bogusiowi.

 

UEFA Grassroots C.

 

Rozwój, wtedy efekty z czasem przyjdą.

 

Nike, Joma.

 

Poza pracą trenera to nie zapomnieć jak się gra w piłkę jako zawodnik. Nadal to uwielbiam, a radość jest jak robię na jakimś poziomie.

 

Real Madryt oczywiście.

 

Mimo wszystko oprócz Realu z Levante wolę obejrzeć dowolny mecz w Premier League. No i Ligę Mistrzów!

 

Miał to być finał LM w Moskwie, ale tegoroczna edycja czyli przewrotki Ronaldo i Bale’a i te błędy bramkarzy zmieniły moje zdanie, więc odpowiedź to: Real Madryt – Juventus Turyn.

 

Jacek Laskowski na mundialu w 4k.

 

Kamil Grabara, bo Asensio i Mbappe już nimi są.

 

Zdrowie, szczęście i pomyślność.

 

Słuchanie + wyciąganie wniosków = chęć nieustannego rozwoju.

 

Agrykola Warszawa, AZS SGH Warszawa.

 

Zdrowie, szczęście i pomyślność!